ابرو
پیوستگی در امتداد تورب بود و باد پرده های سفید را تا به تا می برد. پیوستگی در امتداد من بود و آن دو نگاه نیزه ای. چیزی درون رگهای من جوانه می زد و انگشتهای پایم ادامه ی بال پروانه ای شد که من بودم.
آن دو مورب کهن را با این صافهای کودن عوض نمی کنم. صد سال.
+ نوشته شده در 2010/6/28 ساعت 21:42 توسط فردید
|