کجایی بانو!

کپر آسودگیم!

خوشبختی‌ ِ گمشده در هزارتو های روزمرگی و دود!

رمه ، دلتنگ مه آلودی کوههای دورت

ابروانت کوهها و چشمانت دریا...قاشلاری چاتما

بانو

کجایی؟

.